Evet sadece sen öyle hissediyorsun.

Aslında o bunun farkında bile değil, yani sen kendi çapında o minicik dünyanda onun için üzül, yada ondan dolayı oluşmuş ama onun farkında olmadığı şeylerden dolayı sevin…ulan ne kadar da kendimizi kandırmak hoşumuza gidiyor ama.Sürekli aslında olmayan ama öyleymişcesine yaşadığımız şu kendi sanal gerçekliğimizde bazı anlar geliyor ve biri ekran kartını çıkarı veriyor…işte o zaman çıplak gözlerle görmeye başlıyorsun…bütün çirkinliği ile herşey o kısa zaman zarfında sana aslında nasıl ise öyle gözükmeye başlıyor, görüntüyü o kadar çok işliyorsun ki işlemekten yorgun düşüyorsun.Sonra da oturup bunlar için üzülüyorsun

Gerçekler böyle işte.Sevdiğini yeni erkek arkadaşı ile çay içerken görüyorsun birde seni yanlarına çağırıyorlar bir de sonra kara delik açmak üzere olan halinden dolayı çeşitli endişelenme mesajları filan… ama farkında bile değil bütün sebebte o’nun ta kendisi…

Sonra bir kez daha düşünceli yürüyüşler baş gösteriyor…Sürekli yürüyorsun düşünüyorsun kendini kendine getirmeye çalışıyorsun.Çünkü bunun başka bir yolu yok başka türlü olmıcam gibi gözüküyor, kararlar alıyorsun kendince…neden sadece ben böyle hissediyorum diye…bir gram birşey bile yaşamamışız aslında be , vay be diyorsun ,halbuki ne kadar da çok renkli ve anlamlıydı dimi, herşey nasılda senin hayalindeki gibiydi, her şey nasıl da hayal gibiydi, herşey hayaldi…

Ash wednesday - elvis perkins